Opsluitband
Een opsluitband is de band van beton, klinkers of natuursteen langs de rand van bestrating die het zandbed vasthoudt en voorkomt dat tegels zijwaarts wegschuiven.
De opsluitband staat langs de buitenste rand van een bestrating, meestal op een streng beton, en houdt het straatzand en de funderingslaag eronder op hun plaats. Zonder die band drukt de buitenste rij tegels bij belasting geleidelijk naar buiten.
Geen verordening schrijft de vorm of het materiaal van een opsluitband voor; de belasting op de rand bepaalt de zwaarte van de uitvoering. Op weinig dragende grond, zoals de Bodemkaart van Nederland via de Basisregistratie Ondergrond (BRO, 2024) voor grote delen van Amsterdam aangeeft, zakt een lichte band mee met de verharding ernaast, en wordt er daarom vaker gekozen voor een band op een bredere, dieper aangebrachte streng beton.
In een tuin met bochten of ronde vormen telt de opsluitband ook in arbeid: kleine, gebogen elementen vragen meer zaagwerk dan een rechte rand. Op een offerte staat de band daarom per strekkende meter, los van de bestrating zelf, en met een hoger tarief voor bochten dan voor rechte stukken.
Veelgestelde vragen
Is een opsluitband altijd nodig?
Bij bestrating die aan een border, gazon of andere zachte grond grenst wel; zonder harde rand ernaast houdt niets het zand op zijn plaats. Grenst de bestrating aan een muur of een andere verharding, dan kan die functie overbodig zijn.
Kan een opsluitband achteraf worden toegevoegd?
Ja, maar dan moet de rand van de bestaande bestrating worden opengelegd om de band alsnog op een streng beton te zetten; achteraf los tegen de rand aan zetten houdt zelden lang stand.