Erfdienstbaarheid
Een erfdienstbaarheid is het recht dat aan het ene perceel is verbonden om iets op het andere perceel te doen of te dulden, zoals een pad of overhangend groen.
Een erfdienstbaarheid verbindt twee percelen aan elkaar: het ene, het dienende erf, moet iets dulden of nalaten ten gunste van het andere, het heersende erf. Een recht van overpad over de tuin van de buren is het bekendste voorbeeld.
De regeling staat in het Burgerlijk Wetboek, boek 5, artikel 70 en verder (geldende tekst 2026). Een erfdienstbaarheid ontstaat door vestiging bij notariële akte en inschrijving, of soms door verjaring, en staat vermeld in de kadastrale gegevens van het perceel.
Voor een hovenier is dit relevant zodra een tuinplan aan de erfgrens raakt: een pad, een leiding of een erfafscheiding kan een bestaande erfdienstbaarheid doorkruisen, en die blijft gelden ongeacht wat er in een offerte staat.
Het is dus zaak de kadastrale gegevens te checken voordat er langs de grens wordt aangelegd. Wat er met overhangende takken mag gebeuren, is een apart recht en niet automatisch een erfdienstbaarheid, tenzij dat zo is vastgelegd.
Veelgestelde vragen
Hoe kom ik erachter of er een erfdienstbaarheid op mijn tuin rust?
De aantekening staat in de kadastrale registratie van het perceel, terug te vinden via het Kadaster. Bij twijfel geeft de notariële akte van de aankoop vaak de vestiging van de erfdienstbaarheid weer.
Kan een erfdienstbaarheid worden opgeheven?
Ja, maar niet eenzijdig. Opheffen gaat via een nieuwe notariële akte waarin beide eigenaren instemmen, of via de rechter als het nut van het recht is vervallen.
Geldt een erfdienstbaarheid ook voor een nieuwe eigenaar?
Ja. Een erfdienstbaarheid is aan het perceel verbonden en niet aan de persoon, en gaat dus automatisch mee over bij verkoop van het dienende of het heersende erf.