Kleigrond
Kleigrond is een zware, fijnkorrelige bodem die water lang vasthoudt, van nature voedselrijk is, maar bij droogte scheurt en bij natte kou moeilijk te bewerken is.
Kleigrond bestaat uit zeer fijne deeltjes die dicht op elkaar liggen. Dat maakt de grond voedselrijk en vochtvasthoudend, maar ook zwaar: bij regen wordt hij plakkerig, en na een droge periode scheurt hij open.
De bodemkaart van Nederland onderscheidt binnen kleigrond onder meer zeeklei in Zeeland en Groningen en rivierklei in de Betuwe en langs de IJssel; lichte, goed bewerkbare klei staat bekend als zavel.
Voor een tuinaanleg betekent kleigrond meer aandacht voor drainage: water dat niet wegzakt, blijft op de wortels staan en verdicht de bodem bij elke keer belopen. Structuur toevoegen met grof zand of compost maakt de grond werkbaarder zonder de voedingswaarde te verliezen.
Beplanting die van voedselrijke, vochthoudende grond houdt, zoals veel border- en vasteplantensoorten, doet het op klei juist beter dan op arme zandgrond.
Veelgestelde vragen
Waarom is kleigrond lastiger te bewerken dan zandgrond?
Omdat de fijne deeltjes weinig lucht tussen zich houden. Nat is klei plakkerig en zwaar om te spitten, droog wordt hij hard en scheurt hij, terwijl zandgrond in beide gevallen los blijft.
Is kleigrond goed voor een border?
Vaak wel, omdat hij van nature voedselrijk is en vocht vasthoudt. Extra structuur met compost voorkomt dat de bovenste laag na regen dichtslaat.
Wat is het verschil tussen kleigrond en zavel?
Zavel is een lichtere, meer zanderige variant van klei die makkelijker te bewerken is dan zware klei, maar minder voedingsstoffen en vocht vasthoudt.